en sevdiğimiz retrokonstruktifmetropolitik filmlerimizin yeri geldiğinde ivedilikle ordan alınması, yeri gelmediğinde orda kalması, yermeden hakkında konuschulması gerektiğinde oraya bakılıp tebessüm edilmesi, mahmur sabahlarda ayak küçük parmağımızın oranın köşesine vurulması, kullanılmayan schemsiyelere ikinci bir schans tanınabilmesi, içimizdeki hendese merakının kıvandırılması, schuradaki gökdelene benzer verev bir açıyla duvara dayanabilcek tahtanın sıra sıra gök delinmesi için aschkla yola çıkarsak, malzeme olarak ne kullanırız mesela? O tahtayı kullanmaz mıyız? Diyelim kullanacağız, nasıl birleştiririz bütün bunları? Çakmaz mıyız? Ey o kadınları seven ve sayan! Nasıl çakarsın bir dile gel. ÇAAAT ÇAAAT ÇAAAAAAAT. or else
yaschasın penelope cruz ve bütün paçoz güzelleri.
